یادداشت:

دوراهی سخت پیش روی ترامپ؛

دوراهی سخت پیش روی ترامپ؛ سه گزینه بد، بدون خروج اضطراری

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصر بیله‌سوار»، مهران احدی مدرس نسرا در یادداشتی نوشت: برای فهم چرایی سردرگمی فعلی کاخ سفید در برابر ایران، باید معمای استراتژیکی را بازخوانی کرد که تیم ترامپ با آن مواجه است. به اعتراف رسانه‌های غربی و تحلیلگران ارشد انرژی، رئیس‌جمهور آمریکا اکنون سه راه پیش رو دارد؛ با این تفاوت که هر سه مسیر به بن‌بست ختم می‌شوند. نه گزینه‌ای به نام «پیروزی قاطع» در این فهرست دیده می‌شود و نه راه فراری از هزینه‌های سنگین سیاسی و اقتصادی.

گزینه اول، عقب‌نشینی در برابر ایران است. اگر ترامپ برای باز کردن تنگه هرمز و پایین آوردن قیمت سرسام‌آور نفت (که اکنون سایه سنگین آن بر اقتصاد آمریکا افتاده) ناچار شود با تهران پای میز مذاکره بنشیند و امتیاز بدهد، در داخل آمریکا بی‌درنگ متهم به «تسلیم شدن در برابر جمهوری اسلامی» خواهد شد. پذیرش چنین توافقی، به معنای امضای طومار شکست کامل سیاست «فشار حداکثری» پس از سالها لفاظی و تهدید است. برای تیم ترامپ، این گزینه نه یک راهحل، که فاجعه‌ای تمام‌عیار در عرصه سیاسی داخلی محسوب می‌شود.

گزینه دوم، اما فاجعه‌بارتر است: تشدید تنش نظامی. هرگونه تلاش برای باز کردن اجباری تنگه هرمز - چه از طریق عملیات محدود و چه حمله مستقیم به زیرساخت‌های اصلی ایران - خط قرمزهایی را رد می‌کند که تهران سال‌هاست اعلام کرده است. پیامد چنین اشتباهی محاسباتی، شعله‌ور شدن جنگی منطقه‌ای تمام‌عیار است؛ جنگی که نه پایانی مشخص دارد و نه برنده. برآوردهای اقتصادی این سناریو هولناک است: جهش قیمت نفت به بالای ۱۵۰ دلار، فروپاشی بازارهای بورس جهانی، و غرق شدن آمریکا در باتلاقی نظامی بسیار بزرگتر از تجربه‌های تلخ عراق و افغانستان. این همان سرنوشتی است که حتی هواداران جنگ در پنتاگون نیز از آن به عنوان «خودکشی استراتژیک» یاد می‌کنند.

گزینه سوم، شاید از دو گزینه قبلی فاجعه‌بارتر نباشد، اما خزنده‌تر است: ادامه وضعیت موجود. اگر ترامپ دست به هیچ اقدامی نزند و صرفاً منتظر بماند، قیمت بالای انرژی و تورم ناشی از آن - که به زودی خود را در باک بنزین ۶ دلاری رای‌دهنده آمریکایی نشان خواهد داد - موتور اقتصاد جهانی را به سمت رکودی عمیق می‌برد. در این سناریوی بی‌عملی، ایران نه تنها به صادرات غیررسمی و مطمئن نفت خود از مسیرهای هوشمندانه ادامه می‌دهد، بلکه جایگاه ترامپ در نظرسنجی‌های داخلی سقوطی آزاد را تجربه می‌کند. در این میانه، تنها کسی که برنده میدان است، محور مقاومت خواهد بود که بار دیگر اثبات می‌کند ایستادگی، کارسازتر از مماشات است.

امروز، واشنگتن نه بر طبل پیروزی می‌کوبد و نه نسخه‌ای برای گریز از این معمای سه‌گانه دارد. ایرانِ پس از مماشات، بازی را به جایی رسانده که هر تصمیم ترامپ - خواه عقب‌نشینی، خواه جنگ، خواه سکوت - به ضرر منافع آمریکا تمام می‌شود. هزینه هرگونه خصومت‌آفرینی جدید برای کاخ سفید به صراحت محاسبه شده است و پاسخ تهران قاطع، سریع و پشیمان‌کننده خواهد بود. ترامپ و تیمش باید بدانند: ایران امروز، دیگر ایرانِ دوره مدارای یک‌طرفه نیست. قواعد بازی تغییر کرده، و این بار تکلیف با آنهاست که انتخاب کنند کدام گزینه «بد» را می‌پسندند.

انتهای خبر/ ن